باز خردادی دیگر پیش روست.گرچه دیگر از آن شور واشتیاق گذشته خبری نیست.صحبت بسیاری از بی تاثیری رای شان ونا امیدی از تغییر است.براستی آیا دلیل موجهی برای شرکت در انتخابات پیش رو برای بخش عظیمی که مدتهاست میلی به شرکت در تحولات اجتماعی ندارند ، وجود دارد؟شاید پاسخ این پرسش به خوبی در سیر تحولات 4 سال گذشته نمایان باشد.آنچه در دوره اول دولت کنونی بر مناسبات اقتصادی اجتماعی وسیاسی کشور گذشت،در حقیقت پاسخ بسیاری از تردید هاست.در ساختار نظام حکومتی ایران، دولت پدر خوانده اصلی تمام جریانات سیاسی اقتصادی واجتماعی است که تصمیماتش بطور مستقیم یا غیر مستقیم در جزیی ترین جریانات زندگی شهرونداش تاثیر دارد.پول سرشار نفت در دوره اول دولت نهم ، نه تنها تمامی تلاشهای هرچند اندک دولت خاتمی برای کاهش نقش دولت در تمامی امور  جاری کشور را باطل نمود بلکه نقش آن را بیش از گذشته  پر رنگتر گردانید.اقتصادی شدیداً وابسته به دولت که با کوچکترین تصمیم ، به سرعت اثرش را در زندگی روزمره شهروندان مشاهده میکنیم.وشما خواننده عزیزاز هر قشری از جامعه باشید نمیتوانید این تاثیر مخرب رادر کار وزندگی تان  انکار کنید.در تمامی حوزها، از فرهنگ وعلوم گرفته تا بازار سرمایه وبانک این آشفتگی به خوبی نمایان است.واما سوالی که در اینجا مطرح میگردد این است که  با توجه به افکاروجایگاهتان درجامعه، اگر از وضع موجود راضی هستید که هیچ، اما اگر به هر دلیل ناراضی هستید آیا مایل به تداوم شرایط موجود می باشید؟

آیا رای ندادن اکثریت ناراضی باعث بهبود وضعیت موجود وایجاد  رضایت درجامعه در 4 سال آینده خواهد شد؟

 دولت نهم با توجه به سابقه وعملکرداش  نشان داده از هیچ کاری  جهت  پیروزی در انتخابات پیش رو فروگذار نخواهد کرد.که از جمله می توان به کارهایی چون  اعلام پرداخت سهام عدالت قبل از انتخابات، وعده پرداخت یارانه نقدی 300 هزار تومانی برای هر خانوار بعد از انتخاب مجدد، توزیع سیب زمینی رایگان در میان دهک های پایین جامعه، تداوم سفر های استانی تا روزهای آغازین انتخابات که با پوشش کامل تلوزیونی  همراه میباشد و بسیاری تلاش های دیگراشاره نمود.آنچه مسلم است اینکه این تلاشها بیشترین تاثیر را روی دهک های پائین وضعیف جامعه به بجز پایگاه ثابت رای دهندگانش دارد.وامادر میان سایر نامزد ها تا زمان تحریر این گفتارتنها 3 گزینه موسوی ،کروبی و رضایی به چشم میخورد که  دراینجا نگاهی اجمالی به  سابقه،جایگاه ومحبوبیتشان در کارزار انتخابات می اندازیم:

محسن رضایی: فرمانده سپاه در دوران جنگ تحمیلی که بعد از اتمام آن رخت نظامی را بدر کرده واکنون این دکتررضایی است که  وارد انتخابات دهم شده است.در بیانیه ورودش به انتخابات، هدفش را ارایه راهکارهای عملی جهت برون رفت از مشکلات کنونی عنوان کرده است.او در انتخابات قبلی 2 روز قبل از رای گیری ناگهان انصراف داد اما اکنون آمده که تا آخر بماند.که قطعاً حضور او با استقبال اصلاح طلبان مواجه گشته ونفس حضورش به سلامتی انتخابات کمک میکند.اما با توجه  به سابقه وپایگاه اجتماعی اش ،رقیب جدی برای هیچ یک از طرفین اصلی انتخابات  محسوب نمیگردد.

میرحسین موسوی:در زمان انتخابات دوم خرداد 76 قبل از ورود خاتمی تلاش بسیاری برای حضورش در عرصه شد که همیشه با امتناع وعدم تمایل وی مواجه می گشت.در انتخابات دولت نهم باز وی علارغم تمامی تلاش ها راضی به حضور نشد.تا اینکه در این دور باوجود اعلام اولیه خاتمی به عنوان کاندیدا به ناگاه وی حضورش را به عنوان نامزد اعلام کرد که ورود او باعث کناره گیری خاتمی از عرصه شد.او در چرایی حضورش در انتخابات واینکه چرا در ادوار قبلی حاضر به نامزدی نشده اینچین توضیح داد  که او به روند ساختاری نظام می نگرد وبرایش ریاست جمهوری هاشمی وخاتمی تفاوتی ندارد.اما در دروه کنونی ساختارهای رسمی نظام دگرگون شده وبی نظمی بر شئون مملکت حاکم گشته  وهمین وضع متلاطم باعث  حضور وی شده است.گرچه اکثر گروه های اصلاح طلب اعم از مشارکت ، مجاهدین و کارگزاران رسما از موسوی در انتخابات حمایت کرده اند اما اواصراری به  اینکه خود را اصلاح طلب بخواند ندارد واعلام نموده هر گروهی بخواهد میتواند از وی حمایت کند. موسوی به دلیل چهره جدید

بودنش میتواند رای خاموش جامعه را به خود جلب نماید.اما با نگاهی  به پایگاهش در اردوی مقابل می توان دریافت که وی در سپاه وبین بسیاری از نیروهای سنتی نظام از  جایگاه ویژ ه ای برخوردار است.در نهایت حمایت صریح خاتمی از وی نیز باعث ایجاد شوری مضاعف در طرفداران وی شده که  می توان گفت تمامی دلایل فوق موسوی  را دارای بیشترین شانس در انتخابات پیش رو می نماید.

مهدی کروبی: همه اورا به صراحت لهجه میشناسند. بعد از انتخابات گذشته ومسایل زیادی که درباره شمارش آرای وی در دور اول بوجود آمد از مجمع روحانیون مبارز جدا شده وحزب اعتماد ملی را تاسیس نمود.ازنکات قابل توجه   در مورد تیم تشکیل دهنده ستاد وی حضور چهره های برجسته اصلاح طلب از جمله افرادی چون مهاجرانی،عبدی ،کرباسچی، قوچانی، کدیور، باقی، سحرخیز، ابطحی، نجفی  می باشد که وزن خاصی به حضور او داده است .کروبی اصرار دارد که به هیچ وجه به نفع موسوی کناره گیری نخواهد کردو پایگاه رای دهندگان خود را متفاوت از طرفداران موسوی می داند.در کل کروبی به نسبت خاتمی چهره محبوبی در بین اکثریت خاموش جامعه نیست اما گفتمان وی ، صراحت لهجه اش وشعارهایش باتوجه به شرایط موجود بسیار مترقی میباشد.و در این صورت اگر ترکیب نامزد های انتخابات به همین منوال باقی بماند حضور کروبی باعث تردید در انتخاب رای دهندگان اصلاح طلب خواهد شد ودوپارگی رای دهندگان قطعاً به سود طرف مقابل خواهد بود.

 در پایان ، تحولات اجتماعی بی شک با نقش آفرینی بازیگرانش به ثمر خواهد نشست.در ساختار کنونی انتخابات تنها جاییست اجازه ابراز نظر را به اکثریت خاموش جامعه می دهد.به انتظار معجزه وگشایش نشستن دردی را دوا نخواهدکرد.

این جمله فرنسیس بیکن گویای بسیاری از ناگفته هاست:(ما نیازمند انقلاب بی رحمانه ای هستیم که باید در زمینه افکار، روش وتتبعات ما صورت گیرد.باید مفاهیمی چون بخت، شانس ، تصادف واتفاق از قاموس وفرهنگ هر ملتی که خواهان پیشرفت است حذف شود.)

 نازلی، ارغوان شکفت،در باغچه گل داد یاس پیر.دست از گمان بدار.(ا.بامداد)